Dag 11: van Invermere naar Nelson

Na het ontbijt  reden we richting Nelson, niet via de gewone gps route, maar wel via de 3a, die helemaal langs Lake Kootenay gaat,op aanraden van de lieve, vriendelijke dame van het visitors center van Fairmount gisteren. Deze weg is zeer adembenemend , met heel wat bochten, maar ook met heel wat schitterende viewpoints . Bij Fort Steele stopten we en waanden ons terug in de tijd (rond 1864 ) verschillende ambachten werden in de oorspronkelijke gebouwen uitgevoerd. Zo leerden we hoe we met een pan kunnen goud zoeken. Ook bezochten we een smid en aten we een lekkere kaneelkoek uit een oude bakery. Je kan het wat vergelijken met Bokrijk bij ons. Het was weer wat anders, maar geef ons maar de Canadese natuur👍Onderweg zei ik nog ‘ amai, dat staat daar in het Nederlands ( fruit stand) waarop Wim repliceerde, dat is wel in ‘ t Engels he. Typisch iets voor mij😀 We stopten op verschillende plekjes, het ene nog mooier dan het andere. We zouden wel om de 10 min kunnen stoppen hebben, maar dan hadden we waarschijnlijk nooit in Nelson geraakt. Toen we aan de overzetboot arriveerden waren we net te laat en moesten nog een uurtje wachten op de volgende. Geen probleem,  wat is nu een uurtje als je met vakantie bent? We aten er nog een ijsje, namen wat foto’s en de tijd was om voor we het wisten. Wat een fijn tochtje ( 35 min) met de ferrie over het meer. Toen we rond 19 u ter plaatse waren( we moesten weer de tijdgrens over en haalden een uurtje in ) fristen we ons op en aten heel lekker bij Jacksons hole en grill, 6 min van ons hotel. Weer super lekker en onder de plaatselijke bevolking.

Op ons terras, met lakeview pende ik mijn verhaal neer. Slaapwel!