Dag 22: van Vancouver naar huis

Een mooi einde heeft dit verhaal nog nodig. De 3 weken west- Canada zijn voorbij gevlogen. Wat een prachtige natuur en fijne, vriendelijke mensen daar. We begrijpen nu dat heel wat vrienden en kennissen deze kant van Canada meerdere keren bezoeken. Er valt nog zoveel te ontdekken in dat fantastisch mooie land.

We hadden die laatste ochtend nog heel veel tijd, want onze vlucht was pas om 17u40. Dus alles verliep zowat in slowmotion , de wekker stond geprogrammeerd voor 8u30, rustig douchen, op het gemakje ontbijten, met een slakkengangetje naar de vlieghaven, nog niet zo kalm geweest als die laatste dag. We lieten de wagen achter bij Alamo return en moesten nog 2 uur wachten om onze valiezen in de dropoff te laten. Dan maar een koffietje gedronken en nadien wat stapjes gezet in het winkelgedeelte. Niet dat we iets nodig hadden, maar wat doe je anders zo lang nog op het  vliegveld. We moesten nog zo lang stilzitten, echt mijn ding.

De vlucht vertrok goed op tijd en onderweg probeerden we wat te slapen, tevergeefs het lukte ons weer niet.

Het eten aan boord was smakelijk, we mogen niet klagen.

Met de Cityhopper vlogen we van Amsterdam naar Brussel. We gaan onze verhalen nog vaak mogen vertellen en iedereen aanraden, om als de kans zich ooit voor doet, zeker niet te twijfelen om dat machtige land te bezoeken. We love Canada!!!

Dag 21: van Victoria naar Vancouver

Onze laatste volledige dag op Canadese bodem. De ochtend weer goed gestart met een rustig, lekker ontbijt. Toen de valiezen weer goed gevuld waren ( statief terug ingepakt, alle schoenen terug een plekje in de koffers, koelzak opgeplooid...) reden we richting ferry. Ja, we zouden nog even kunnen genieten van de wind in ons haar, een prachtuitzicht op de bergen en omliggende eilandjes. De vaart duurde 1u30 , dus heel wat tijd om op de licht deinende boot nog een koffietje te drinken.

Eens aan land hadden we heel wat tijd om nog langs het Museum of Anthropology te gaan en de mooie collectie totempalen en gebruiksvoorwerpen van de eerste volkeren van Canada te bewonderen. 

Uiteindelijk slenterden we er 3 uur rond en reden daarna op een heel rustig tempo naar ons laatste hotel van de fantastische reis.

Daar we het middageten oversloegen ( geen honger na het uitgebreid ontbijt) aten we in het hotel nog een smakelijke steak. 

De dag eindigde op onze hotelkamer waar we rustig nog wat lazen en “ schreven “

Dag 20: dagje Victoria

Nagenietend van een uitgebreid ‘ Victoriaans ‘ ontbijt, trokken we Victoria in, met het plannetje in de hand, zoals echte toeristen. In de vroege ochtendzon wandelden we naar fisherman’s warf, in de hoop er nog enkele zeehonden te kunnen ontmoeten. Een tochtje van 30 mimuten bracht ons naar de visserswerf, waar fel gekleurde woonboten ons in een zeer toeristische sfeer brachten. We slenterden er even rond, op zoek naar die lieve zeedieren. We zagen een kopje even boven het water uitsteken , om al snel in het koele water weer onder te duiken . We hadden er nog een babbel met een duiker, die even buiten de haven naar oude, gedumpte flessen op zoek was. Hij liet ons vol trots zijn buit zien en vertelde ons dat zo’n 200 jaar geleden heel wat flessen in de oceaan gedropt werden. Hij verzamelde zeldzame exemplaren. 

De voettocht ging terug naar de binnenstad waar we een stadswandeling deden langs enkele bezienswaardigheden. 

Daar ons ontbijt heel vullend gewerkt had, sloegen we het middagmaal over en aten rond 16 u in Pagliacci’s, volgens de reisgids een door de locals drukbezocht restaurant . Het was er superlekker.

In het hotel gearriveerd schreef ik ons verhaal en reorganiseerden we onze valiezen.

Op het terras sloten we de dag af met nog een drankje en hapje.

Dag 19: van Ucluelet naar Victoria

Met enige vertraging toch nog een verslagje van de laatste dagen hier in het prachtige West-Canada. Vertrokken vanuit ons heel ruim appartement , deze keer op een schappelijk uur, richting Victoria. Door serieuse werkzaamheden aan de baan, hadden we een korte oponthoud , waar de baan slechts 1 rijstrook had . Het viel al bij al nog erg mee. De rit verliep vlotjes en langs de rand van de baan merkte Wim nog een roofvogel op en zag ik een hertje tussen de struiken. We stopten nog in Chemainus, om daar de muurschildering route te bewandelen. Het startte allemaal met 1 verfsel op een buitenmuur en groeide uit tot een dorp met wel meer dan 50 kunstwerken. De meesten taferelen geven het dagelijkse leven weer van de mensen rond de jaren 1850. Wat plezant om op de gele geschilderde voeten te stappen tijdens de wandeling. Precies 2 gekken die ontsnapt waren. Gelukkig kennen de mensen ons hier niet😀

Na wat opfriswerk in het gezellige Vicoriaanse hotel, trokken we de stad in , aten er lekkere pizza in de gezellig drukke Pizzeria prima strada. Daarna slenterden we nog wat door het stadscentrum en bleven even luisteren naar een one man band die met zijn gitaarwerk velen verbaasde met zijn prachtige bluesmuziek!

Dag 18: dagje Ucluelet

Het was vandaag nog vroeger dag dan de vorige dagen, om 5u15 wekte een harpmelodietje ons uit ons bed. Met nog wat slaap in de ogen en een power ontbijtje ( zelf klaargemaakt😀) op de kamer, reden we richting Jamie’s  bearwatching. 

We propten ons in een speciaal geïsoleerd rood pak en leken allemaal wel van een andere planeet te komen😀 Wat grappig!  Helemaal ingeduffeld , vertrokken we met 10 andere marsmannetjes richting beren. Onderweg met de zodiac spotten we nog arenden, wasbeertjes en een Canadese ijsvogel. De eerste zwarte beer die we ontmoetten was met zijn poot tussen de oesters aan het zoeken naar wat lekkers. Die zeeschelpen zijn bij ons niet te betalen en hier liggen ze gewoon maar te rapen ( alle, je mag ze hier niet zomaar wegnemen, er zijn strikte regels omtrent). De beer heeft zelfs een eigen opener mee om dat lekkers te kraken. Bij de volgende halte kregen we een mama beer en haar kleintje in de gaten. Weer wat later stond een gewonde beer ( onze gids vertelde dat deze als cup al gewond geraakt was , maar eigenlijk zijn handicap al 5 jaar heel goed aanvaard heeft en zijn plan trekt) Als laatste werd nog een vrouwtje gespot waarvan de cup zich waarschijnlijk ergens in de buurt bevond. Er was spijtig genoeg geen tijd meer om te blijven wachtten. Deze fantastische tocht was het vroeg opstaan meer dan waard.

In de namiddag trokken we nog naar het Pacific Rim Np en deden er de rainforest trail. Twee loops die ons , op een houten pad, door het woud leidden. Wat voelden we ons nietig tussen al die mastodonten.

Ook wandelden we nog op wat op Comber Beach en zagen nog een arend hoog in de top van een boom aan het strand.

In het hotel genoten we weerom van de lekkere Canadese keuken. Sloppel.

Dag 17: van Quadra Island naar Ucluelet

Gisteren waren we nog getuige van een prachtige zonsondergang , terwijl we ons avondeten nuttigden, op het terras van het Lodge restaurant .

Naar dagelijkse gewoonte weer vroeg uit de veren, snel in onze kamer een boke geprepareerd , een koffietje gezet, alles in de auto geladen om tegen 7 u aan de ferry te zijn. Dat is ons nog gelukt ook. We stonden in lijn 3 en mochten  bij de eersten de boot in. Het was nog wat frisjes, dus bleven we de 10 min durende overvaart maar in de wagen zitten.

We cruiseten weer langs de kust van Vancouver Island en stopten weer op verschillende fijne plaatsen. We deden een korte loop in een bos vol oude douglas sparren, vele hadden al de gezegende leeftijd van 800 jaar.

Verder stapten we nog naar een waterval en beleefden weer wat fotomomenten aan mooie uitkijkpunten. 

Wim was heel blij toen we arriveerden aan ons hotel, want het vroeg opstaan en de vele km beginnen hun tol te eisen. In Hanks untraditional BBQ aten we lekkere ribbekes en brisket bbq. Zonder veel tralala, maar wel heel lekker.

Gelukkig stappen we hier wel wat km af, want anders kon je ons rollen binnen enkele dagen😀

Vandaag op tijd onze nest in want morgen staat de wekker al om 5u15 voor onze langverwachte berenjacht .

Dag 16: van Powell River naar Quadra Island

Vandaag weer 2 overzetten op het programma. Toch altijd een beetje afwachten of we met de eerstvolgende meekunnen. Het zekere voor het onzekere genomen en onze wekker weer om 5u30 gezet. Dat is pas echt genieten van de vakantietijd😀

Het ontbijt werd pas om 7u voorzien, maar rond die tijd wilden we al in de rij staan voor onze eerste ferry. Geen probleem, we kregen een ontbijtbuffetje mee en aten gezellig op een bankje naast de wagen in lane 2. Dat ging ons dus lukken.

Met wat vertraging genoten we weer van het mooie uitzicht op de eilanden en de innerlijke rust. Op Vancouver Island wandelden we in het Seal Bay Provincial park. Aan het strand stapten we over de rotsen om wat dichter bij de zonnende zeehonden te geraken. Zelfs met mijn lange lens stonden we nog wat te ver af om een scherpe foto te maken. Wat een leven, die logge beesten, genietend van de zonnestralen op hun natte lijven. In het park waren we verwonderd door het groot aantal varens die daar groeiden, wat fijn om daar tussen te kunnen wandelen, weer met wat ups en downs.

Na de hike reden we verder op zoek naar een picknick plek om onze boterhammen te nuttigen. We stopten bij Miracle Lake en hoopten op een bijzonder moment, maar tevergeefs geen mirakel gezien. Tijdens onze reis hebben we al honderden borden gezien met overstekend wild, maar dat wild doet dat blijkbaar alleen wanneer wij er niet zijn😂

Misschien al een geluk voor die beesten, het is ook wel veeeeeel veiliger om de weg te kruisen als er geen auto’s in de buurt zijn.

De tweede overzet duurde maar 10 min, net genoeg om ons even op het dek te zetten en dan weer terug naar de wagen te keren. Op Quadra Island cruiseten we langs een kronkelbaan tot aan April Point, waar onze Lodge zich bevond. Er stonden nog wat uitzichten en een trail op het programma, maar het uitzicht en het rustig kabbelend water brachten ons op een terras met een glaasje bubbels en een biertje.

Dat moet ook wel eens kunnen😀

Nadien schreef ik mijn verhaal met 2  zeehonden in het water aan het lodgeterras.