Dag 6: dagje Jasper

Na een goede nachtrust hadden we ons ontbijt in het hotel. Niet echt zijn prijs waard, dus morgen een andere formule. We startten met een uitstap naar Whisters Mountain. Een shuttlebus kwam ons om 9u10 oppikken en reed ons naar de skytram.

Daar namen we de kabelbaan, die ons 1000 m hoger bracht dan het startstation. Volgens het informatiebord ging het boven maar 10 graden zijn, dus wij goed ingeduffeld in het liftje. Boven scheen de zon al heel fel en konden we snel onze fleece uitdoen. Wat een uitzicht had je daar! Wat voelden we ons nietig , geflankeerd door al die reuzen van bergen! Dat waren dus de Rockies! Al zo veel over gehoord en gelezen en nu plots stonden we daar, betoverd door die immense rotsenmassa’s.

Eens we terug in ons hotelletje waren, toasten we een broodje in onze kamer en aten daar een eenvoudige lunch. Wat kan dat eens smaken na al die restaurant bezoeken. In de namiddag reden we naar Maligne Lake. Onbewust steeds zoekend naar beweging aan de rand van de weg. Maar vergeefs, niets levends gespot. We hielden halte bij enkele lookouts en stopten nog aan Medicine Lake. Wat was het daar zalig! Foto’s mochten daar niet vergeten worden!

‘s Avonds aten we een lekkere pizza, op aanraden van de receptioniste ,bij Famozo. Weer een super tip!

Op ons terrasje sloten we de avond af met een gekoeld biertje en wijntje.

Dag 5: Trip van Wells Gray Provincial Park naar Jasper

Gesterkt door een ontbijtje in de Lodge, vertrokken we richting Clearwater. Daar tankten we de wagen nog eens vol om ons zonder problemen  319 km verder te brengen. Onderweg genoten we van het zeer wisselend landschap. Ik nam zelfs de tijd niet voor mijn verhaal, daar de omgeving veel te mooi was. We spotten weer een beer, maar deze had ocharme minder geluk, hij was waarschijnlijk aangereden door een auto of vrachtwagen, wat jammer!!! Stopplaatsen werden voorzien bij lookouts. We hadden een plaspauze waar veel grondeekhoorns hun gangen groeven. Af en toe kwam er een lief snoetje kijken. We hielden ook halte bij Mount Robson, waar we iets dronken en stopten nog aan Moose Lake en Mount Fitzwilliam. Zo fijn om van de stilte en rust van de overweldigende natuur te kunnen genieten. We arriveerden in Jasper en stonden verbaasd over de heel mooie kamer in het Crimson hotel waar we logeren. Bij de receptie vroegen we naar een goed restaurant en we belandden in Fiddle River, zeer aan te bevelen. We waren ook getuige van een supermooie regenboog boven de bergen. Wat fijn om de dag mee af te sluiten .

Dag 4: dagje in Wells Gray PP

Neen, geen paniek!  We leven nog! Even van de aardbol verdwenen😀 Geen internet en ook geen gsm bereik. Wat een rustig leven! Alleen telefonisch te bereiken via een gewone, ouderwetse vaste telefoonlijn. Geen sms’jes die in allerhaast op een antwoord wachten, geen telefoontjes die je liever niet beantwoordt en geen sociale media die maken dat het leven soms wel hectisch geworden is. Gewoon genieten van de natuur, luisteren naar het geluid van een naar benden donderende waterval of het kabbelen van een rivier. Soms heb je niet meer nodig.

Deze ochtend aten we een eenvoudig ontbijtje in de Lodge , om daarna onze stapschoenen weer aan te doen voor een mooie wandeling naar Mineral Springs en Alice Lake. Een trip van 1u30 , met heuvels en dalen. Onderweg zagen we verse uitwerpselen van een beer, die niet meer te zien was. Ook vonden we nog drolletjes van elanden, die zich ook niet toonden. Toen reden we verder naar Bailey’s Chute, jawel onze kat was ook van de partij, een prachtige waterversnelling , waar voor het paaiseizoen de zalmen hun uiterste best doen om stroomopwaarts de rivier te ‘beklimmen’. We waren er net wat te vroeg. Wat zou dat spectaculair geweest zijn om dan de beren te observeren die die zalmen als maaltijd willen bemachtigen.

Daarna reden we door naar Clearwater Lake waar we konden zien hoe een boot op de trailer geplaatst werd. Na een verkwikkende douche en een rustpauze op ons terrasje, wandelden we weer naar het Lodge restaurant en aten daar beiden een schnitzel . We namen vanuit de bar nog een biertje en wijntje mee voor op het balkon en kropen moe maar voldaan ons bedje in.

Dag 3: Van Kamloops naar Clearwater

Opgestaan en genoten van een hele nacht rust. Eindelijk! Het hotel boodt ons een gratis ontbijt aan, dus dat was meegenomen. Simpel maar verzorgd. We herschikten de valiezen, stapschoenen in de auto, zakje met zwemgrief achter onze autostoel,de koelbox aangevuld met fris water en klaar voor weer een nieuw avontuur.

Aan het visitors center bemachtigden we een kaart met alle trails en bezienswaardigheden. We reden het Wells Gray provincial park binnen en deden voor het eerst deze vakantie onze stapschoenen aan voor een wandeling naar Spahals Falls. We aten er een suikerwater bij een Belg die hier al 10 jaar woont. Zijn schoondochter helpt hem met de bestellingen.

Wat later hiketen we 3 km naar Moul Falls. Een avontuurlijke tocht tussen de bomen, met paadjes op en neer. Onderweg naar Dawson Falls hebben we onze eerste beer gespot. Het was nog een kleintje, maar ik was net te laat om hem/haar te fotograferen, hij/zij koos om terug het bos in te trekken. Nu ja, geen foto, maar wel de ervaring om een echte beer gezien te hebben😀

Ook de Helmcken Falls stonden op het programma, gelukkig was het maar 10 min stappen van de parking, want ik ben nog even mijn lens moeten gaan wisselen. Morgen gaan we waarschijnlijk nog eens terug om Helmcken Falls met mijn filters en statief te fotograferen.

In het terugrijden reden we nog 4 km via een gravelweg naar Green Mill Tower, waar we van een prachtig uitzicht op de bergen genoten.

Toen checkten we in bij onze Lodge Helmcken Falls. Een gezellig houten chalet met terras en zicht op de paardenwei.

We verfristen ons en aten op het domein, want veel keuze heb je hier niet. Aan het balkon vergezelden ons super schattige colibri’s. Ik hoop ze morgen te kunnen trekken. En nu nog even genieten op het terras van onze kamer.Sloppel!

Dag 2: Van Vancouver naar Kamloops

De biologische klok is nog steeds haar kluts kwijt. Midden in de nacht moeten opstaan voor een wc bezoek en dan niet meer in slaap geraken. Het moet je maar overkomen. Konden we maar af en toe dat knopje omdraaien om tot rust te komen :-)

Hopelijk lukt het de komende dagen wat beter als we into the wild geweest zijn.

Cora lokte ons weer en opnieuw aten we daar een gezond ontbijtje bestaande uit youghurt, aardbeien, bananen en crispy muesli met noten. Nadien verlieten we het Coast hotel en pikten we ons SUV- ke voor de komende 3 weken op. De langste rit van de reis gaat vandaag naar Kamloops. Aan het visitorscentre kochten we ons een voorraadje water en informeerden we ons over de reisweg van vandaag.

De snelste route naar Kamloops gaat niet langs de Frasier river, dus nemen wij vastberaden de langste, maar wel mooiste weg. Onderweg stopten we bij een plaatselijke shop ( Barry’s) en kochten er brood, kaas en confituur. We aten er aan een picnictafel onze bokes op. Vervolgens zetten we onze reis naast de Frasier verder. We hielden halte bij Hells Gate om met de luchttram naar benden te geraken, dat plan mislukte want er was al 2 dagen een elektrische panne. De rit naar Kamloops verliep verder zonder problemen. We passeerden al mooie landschappen, gaande van enkele kleine meren, bossen en onderweg trok een kudde schapen voorbij. In Kamloops checkten we in het Plaza hotel en aten daarna zeer lekker bij  Kitchen Mitzz. Daarna eindigden we onze dag op het terras met nog een slaapmutsje. 

Dag 1 in Vancouver

Na een onrustige eerste nacht trokken we vol goede moed naar Cora, neen geen dame, maar wel een heerlijke Dag 1 in Dag 1: Vancouver

Na een onrustige eerste nacht trokken we vol goede moed naar Cora, neen geen dame, maar wel een heerlijke ontbijtplaats in Rubsonstreet. Een echte aanrader, heel veel keuze en ze maken vooral veel gebruik van vers fruit in hun overheerlijke gerechten. Dus het moeten niet altijd eieren en spek en bonen zijn. Voldaan verlieten we Cora en wandelden we naar de informatiestand voor een stadsplan. Een oudere, rasechte Vancouver kenner vertelde ons wat we zeker niet mochten missen, Wim wist ook al wel wat we wilden zien, maar we lieten hem vol enthousiasme zijn verhaal maar doen. We bezochten Gastown en dronken er op een terrasje een wijntje en biertje. Nu kan het nog overdag, volgende dagen zal dat moeten wachten tot .s avonds want ze zijn hier heel streng voor rijden en alcohol. Daarna trokken we naar Chinatown, mee 1 van de grootste ter wereld. Daar in de buurt moesten we zeker 1 straat niet doen, daar er heel wat drugsverslaafden en mensen in armoede leven. Het zou er niet echt gevaarlijk zijn, maar toeristen willen zo’n zielige situaties zeker niet zien verwittigde de vVancouver kenner.. Met de waterbus vaarden we naar Granville Island. Een overdekte markt w as daar de trekpleister. Een beetje te vergelijken met de markt in Barcelona. Al dat vers fruit, de pas gevangen vis en nog allerlei lekkers deden ons het water uit de mond lopen. We aten er dan ook een versgebakken kersen- en bessenkoek. Na wat slenteren aldaar, namen we de waterbus terug naar de overkant om dan onze wandeling naar Stanley Park aan te vatten. Ondertussen was het al 18 u en gingen we tot aan de totempalen. Daarna gingen we nog even naar de vuurtoren en toen strompelden we richting hotel. Onderweg trokken we nog enkele foto’s van de sky line. We fristen ons wat op en gingen dan onze maag vullen bij de Steamworks brewery. Ook weer een aanrader, we zaten gezellig binnen, want het terras was volzet. Beiden aten we zalm op 2 verschillende wijzen. De mijne was wat pikanter dan die van Wim, maar beide heel lekker.

Toen slenterden we naar het hotel waar ons bed ons snel naar dromenland begeleidde.

Vlucht en aankomst in Vancouver; 25 juli 2018

 s Morgens om 8u15 pikte de chauffeur van de vluchthavendienst ons op met al 2 andere reizigers aan boord. Zij trokken richting Jamaica. De man vertelde alwaar over zijn ervaringen met West- Canada van 20 jaar geleden. Hij was wel duidelijk nu met een andere vrouw want zei kon zijn avonturen niet aanvullen of bevestigen😀In Zaventem hadden we nog ruim de tijd om in te checken en een koffietje te gebruiken.

Onze vlucht naar Amsterdam verliep feilloos met een citychopper.

In de vlieghaven van Amsterdam hadden we nog heel veel tijd om rond te stappen. We aten er ook een broodje voor het middageten en verkenden winkeltjes. Voor de paspoortcontrole dronken we nog een aperitiefje om de reis fijn in te zetten.

We vertrokken met 40 minuten vertraging daar enkele passagiers hun papieren niet in orde waren. Achter ons zaten 2 jongetjes waarvan de jongste ( 5jaar) nog nooit gevlogen had. Wat een avontuur😀keer was er wat turbulentie en werden we wat door elkaar geschud, maar verder duurde de vlucht weer meer als lang genoeg voor iemand die niet goed kan stilzitten😀 Maar we overleefden het, hoera!

Toen we in Vancouver arriveerden namen we de trein naar Waterfront , om vandaar nog 20 minuten te stappen naar ons hotel. Niet zo handig met en trolley valies en trolley fotokoffer ,maar we zijn er geraakt. Mooie kamer, met een zeer speciaal wc. Volautomatisch met knopjes voor sproeierkes en blazers langs alle kanten, zelf de bril is licht verwarmd. Kan het nog grappiger?

We verkenden nog even de buurt en aten op een terras bij Tap en barrel nog een steak en pizza. Niet echt om terug te gaan, maar was wel lekker,

Toen slenterden we nog wat langs de kaai en kropen uitgeput om 21u ons bed in.

Voorbereiding reis

De voorbije dagen zijn weer voorbij gevlogen. Morgen kan ons nieuwe avontuur naar West- Canada eindelijk van start gaan. Mijn fotomateriaal stond als eerste klaar om deze spannende trip weer aan te vatten. Ondertussen zijn onze valiezen ook bijna gepakt. Alle reisdocumenten hebben al een plaatsje in de handbagage gekregen en reislectuur steekt ook al weg. We hopen op deze tocht heel wat mooie plekjes te ontdekken, beren te spotten, maar vooral te genieten van de fantastische Canadese landschappen.